Annemarie vertelt over haar behandeling

26/02/2020

Dagelijks hebben we te maken met lensvervangende behandelingen. Ik zie de mensen als ze in de kliniek komen voor hun eerste oogmetingen, de nervositeit op de dag van de behandeling en zie ze blij terugkomen tijdens hun nacontroles. Maar toch is het allemaal net even wat anders als je zelf het traject ondergaat.

Het voortraject en de behandeling
Net als iedereen met zachte contactlenzen moest ik deze 1 week voor het vooronderzoek uitlaten en een bril dragen. Ik had een minafwijking maar het lezen ging ook steeds lastiger en daar wilde ik graag vanaf. Tijdens het vooronderzoek werden mijn pupillen wijd gedruppeld en tijdens het inwerken van de druppels wilde ik mijn collega’s nog even helpen aan de balie, maar merkte al snel dat ik wazig ging zien. Dus gewoon even rustig afwachten en niets doen. Op de dag van de behandeling merkte ik dat mijn collega’s ook blij waren voor mij, en het OK team had er zin in! Ik kon nu niets zelf doen maar moest me overgeven aan mijn collega’s maar had er ondanks de spanning het volste vertrouwen in. Het was wel vreemd om mijn collega’s aan het werk te zien speciaal voor mij. Ondanks dat ik bijna precies wist wat er ging komen vond ik het enorm spannend om daar te liggen voor de behandeling.

De ergste spanning was door het tabletje oxazepam (kalmerende tabletje) gelukkig weggevaagd. Er was tijdens de behandeling veel licht, een klein beetje druk op het oog en na circa 12 minuten was het eerste oog klaar en gingen we door naar het volgende oog. De wisseling van oog was een moment van communicatie, alles verliep naar wens er werd gelachen, overlegd en ze gingen beginnen met het linker oog! Dit verliep met minder spanning want nu het rechter oog gedaan was, wist ik wat er ging komen. Als afsluiter kreeg ik een dikke antibioticazalf in het oog en toen zat de behandeling erop. Professor Bozkurt Sener nog altijd rustig en relaxed gaf me een glimlach en ik moest hem even knuffelen, ik was zo blij!

’s Avonds thuis toen de zalf in mijn oog een beetje opgelost was kon ik al TV kijken zonder bril. Alleen dichtbij lezen was nog een beetje wazig. De volgende dag ging ik naar mijn werk voor controle, ik had makkelijk zelf kunnen rijden maar heb dat toch nog maar even gelaten. Alles was goed bij de controle en ook het lezen was al scherper. De dag daarna toen ik wakker werd kon ik ook goed dichtbij zien. De letters op mijn telefoon waren duidelijk te lezen. Vanaf toen is het nog iets beter geworden maar eigenlijk vanaf de tweede dag was het resultaat al geweldig!

Wauw!
Wat heb ik hiernaar uitgekeken, scherp zicht en ook geen leesbril meer nodig hebben. Nu ben ik een paar weken verder en geniet ik er elke dag van. En ik kan met trots en de ervaring die ik heb volmondig zeggen: we maken hier mensen blij.